Wat een vermoeiende eerste dag in Finland! Ik ben moe, maar ook zeer tevreden!
De dag startte niet bijster goed: toen ik op de luchthaven aankwam, bleek dat de vlucht naar Helsinki gecancelled was. Gelukkig viel de schade al bij al nog mee toen ik te horen kreeg dat ik die dag alsnog ter plaatse zou raken: ik moest eerst een vlucht nemen naar Oslo, en vervolgens een vlucht naar Helsinki. Wat extra kilometers en een beetje tijdverlies, maar doenbaar.
Toen ik mijn tickets eens goed bekeek, zag ik dat ik blijkbaar b-flex zou vliegen naar Oslo (premium dus). Een mens moet daar gebruik van maken, denk ik dan, zoals bijvoorbeeld de fast lane bij de douane (waardoor ik, aan de lange rij wachtenden te zien, toch heel wat tijd bespaard heb!). En vergeet vooral niet het feit dat je niet hoeft te betalen voor eten en drank in het vliegtuig!
Bij het landen hoopte ik een mooi uitzicht van Noorwegen te krijgen, maar het was jammer genoeg vrij bewolkt was boven Oslo. Af en toe kon je echter toch een blik werpen op de vele naaldbossen.
Eenmaal aangekomen op de luchthaven, had ik nog drie kwartier voordat de vlucht naar Helsinki vertrok, dus ik kon nog iets drinken en van de mooie luchthaven genieten. Het eerste wat me echt opviel bij de Noren is hun efficientie: ik heb helemaal niet moeten zoeken naar de gate voor Helsinki, het was alsof ik er vanzelf naartoe geleid werd!
De vlucht tussen Oslo en Helsinki was wonderbaarlijk mooi. Er waren al minder wolken aan de lucht, en daardoor kon je talloze eilandjes, waarvan sommige waarschijnlijk niet groter waren dan enkele huizen bij elkaar! (Al is dat natuurlijk moeilijk in te schatten op zo'n hoogte...)
Al bij al had het veel makkelijker geweest het vliegtuig direct naar Helsinki te kunnen nemen, maar er is ook een positieve kant aan het verhaal: ik heb voor het eerst in mijn leven Noorwegen gezien!
En toen was het zover: mijn eerste stappen in de stad waar ik de komende vier maanden zal doorbrengen! Ik nam de Finnair bus (tja, met een volgestouwde rugzak én trolley is dat nu eenmaal makkelijker...), en kwam aan in het centrale station (“rautatieasema” in het Fins). Daar kreeg ik m'n sleutels overhandigd, en kon ik vertrekken naar m'n kot, en deze keer wél met het normale openbaar vervoer. Ik stond ingesloten in de bus door maar liefst drie kinderwagens met kirrende babies! Ik heb trouwens al veel mensen horen klagen dat Finnen onvriendelijk zijn, maar dat lijkt echt niet waar te zijn. Iedere Fin die ik vandaag al heb aangesproken was erg behulpzaam.
Het duurde ongeveer een halfuurtje voordat ik aankwam aan Vuolukiventie. Er waren verschillende gebouwen die er volledig identiek uitzagen. Met de hulp van een meisje uit Lille ging ik op zoek naar mijn kamer (wat overigens wel een eindje duurde...). Ik was aangenaam verrast door hoe ruim het is, en het uitzicht valt ook nog mee (zie foto hieronder). Nu nog uitpakken en de kamer wat inrichten!
En dat is het, het verslag van mijn eerste dagje Helsinki!
